Die Heiliggeistgemeinde verfügt über das einzige vollständige historische Geläut Heidelbergs. Die 1738 in der Glockengießerei Gosmann und Zimmermann gegossenen Bronze Glocken (1-4) sind im originalen Holzglockenstuhl aus dem Jahre 1739 untergebracht. Die wiedergefundene Scheideglocke, die 1712 von Georg Christoph Roth in Mainz gegossen wurde hängt im Dachreiter über dem Kirchenschiff.
Nach der Verwüstung von Heidelberg im Jahre 1693 bekam die Heiliggeistkirche eine barocke Turmhaube und ein vierstimmiges Glockengeläut aus einem Guss. Die unklare Schlagtonlinie des Geläuts lässt dennoch die Absicht des Gießers vermuten, einen Durdreiklang zu erreichen; die zweitgrößte Glocke geriet zu hoch, sodass stattdessen ein vierstimmiger übermäßiger Akkord resultierte.
Glocke 1: „ ASTRA PETIT IESVS STYGIOQVE EX HOSTE TRIVMPHAT SIDEREI RESERANS ATRIA CLAVSA POL“
Glocke 2: „ IESVS INFANS/INCARNATVS DE SPIRITO SANCTO EX MARIA VIRGINE“
Glocke 3: „ GLORIA PATRI ET FILIO ET SPRITIVI SANCTO SCVTERAT IN PRINCIPOO ET NVNC ET SEMPER ET IN SAECVL“
Glocke 4: „NE STYGII POSSIS INVISA VENENA TYRANNI SPARGERE, VIRGO TVVM CONTERIT HYDRA CAPVT“
Glocke 5: „SI CANO, CREDENTES DEVS HOSTIA FERTVR AD AEGROS HAC CAVSA NOMEN PRAEFERO VIRGO FIDES“








